AYNI AŞKIN LACİVERDİ

Aynı Aşkın Laciverdi

2 perde | 120 dakika | 2013 | Komedi

Oyuncular: Gizem Mercan Ağçal, Süreyya Bursa, Hasan Canberk Karaçay, Merve Şen
Yöneten: Baran Şaşoğlu
Danışman: Oğuz Arıcı
Dramaturg: Süreyya Bursa
Teknik Ekip: Baran Şaşoğlu, Hasan Canberk Karaçay, Bulut Şaşoğlu
Afiş: Nevzat Çökmez

Duyuru Metni
Aynı Aşkın Laciverdi (Bir Aşk Söyleminden Parçalar), en kaba tabirle aşkın komedisidir. Oyun, kulağımıza çalınan, gözlerimizle tanık olduğumuz, sıkılmadan bunalmadan arkadaşlarımızdan hikayelerini dinlediğimiz, göz yaşları içinde okuduğumuz-izlediğimiz ve muhtemelen en az bir defa bizzat yaşadığımız aşkın hallerinden birçoğuna temas ediyor. İçindeyken farkında olmadığımız ‘aşığım ben’ hali ile biraz dalga geçiyor.Çünkü özünde komik olan aşık olma hali, yapacak bir şey yok, gülünmeyi hakediyor.

Kısa Özet
İşletme son sınıf öğrencisi Melodi, işletme mezunu işsiz erkek arkadaşı Taner ve konservatuar öğrencisi Gizem ile evini paylaşmaktadır.
Durgun yaşamları, Gizem’in yeni erkek arkadaşı Alper’in hayatlarına dahil oluşuyla bir süre hareketlenir gibi olur, sonra yine durulur. Oyun bu sıradan sıkıcılığın, ilişkilerin, özellikle de aşkın komedisidir.

Alıntılar*
…Şunu sever misiniz? Aa ben de!
…Bunu sevmez misiniz? Aa ben de!
…Otobüs kalkmıyordu. Kalmak, otobüsün kalkmasını beklemek tamamen yararsızdı ama otogardan ayrılmayı göze alamıyordum. Sevgilinin simgesel zorunluluğu.
…İlişkide “karşılıklı konuşma” diye adlandırılan şey, birbirini dinlememe ama sözün zenginliğini birlikte eşitçe kullanma ilkesidir…
…Ağız kavgası haz almanın bir türüdür.
…Gittikçe artıyor kaygım. Bekleme senaryosunun bütün edimlerinden geçiyorum.
Peki onunla tekrar karşılaştığımda sıkıntımı ondan gizlemeli miyim: “Nasılsın canım?”
Yoksa saldırganca bir giriş mi yapmalıyım: “Bu yaptığın hiç hoş değil!”
Belki de sıkıntımı incelikle açmalıyım: “Biraz kaygılandım…”
*Alıntılar Roland Barthes’ın Bir Aşk Söyleminden Parçalar adlı eserindendir.

Oyun Üzerine
Aşkı konu edinen pek çok eser, onun büyüsünden, dile getirilemezliğinden, acı veren yanlarıyla güzelliğinden vs. bahseder. Birçoğu da aşkı bir tanımda ele geçirmeye yeltenir. Bir Aşk Söyleminden Parçalar oyunu aşkın ne büyüleyici güzellikleriyle ne sebep olduğu acıların melodramlarıyla ne de trajik yanlarıyla ilgileniyor. Oyun aşkın tanımına, sihirli formülüne ulaşmaya da çalışmıyor. Bu konuda herhangi bir üstdil ya da yorum girişimi de yok. Belki bir kaç yerde göze çarpabilecek ufak tefek imalar, işaretler, o kadar…

Hepimiz yaşadığımız aşkın biricik olduğunu düşünür, buna inanmak isteriz. Fakat kabul edelim ki deneyimlediğimiz duygular benzersiz olsa da onu ifadelendirme biçimimiz halihazırda varolan bir söylemden (discourse) besleniyor. Ben ve Öteki arasındaki bu maceranın binlerce detayı, ele avuca gelmeyen ve durmaksızın değişen sayısız hali var; ama söylemlerin sayısı bu kadar çok değil.
Diyebiliriz ki aşk söylemleri kalıplaşmış olmaları vesilesiyle bizi kısıtlar ama aynı zamanda biricik olduğunu varsaydığımız hislerimizin ifadesine de olanak sağlar.

Oyun, Barthes’ın söz konusu kitabının değindiği söylemlerin bir kısmının doğaçlamalarla dramatize edilmiş örneklerini içeriyor. Oyundaki karakterler, küçük dünyalarında, biricik sandıkları aşklarının çeşitli hallerini bize gösteriyorlar. Meseleler önemsiz, aşk tanımları derinliksiz ve evet, dünyalar küçük. Ama biliyoruz ki her aşk, kim olursak olalım bize merkezinde bizim olduğumuz büyük bir dünyada yaşadığımız hissini veren ciddi bir mesele gibi yaşanıyor.

Oğuz Arıcı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir